Journalist Ali Lmrabet is zondag na aankomst op het vliegveld van Tanger opgepakt door de Marokkaanse autoriteiten. Volgens zijn vrouw, die tegenover persbureau AFP sprak, wordt hem verweten valse informatie te hebben verspreid. Het Marokkaanse Openbaar Ministerie heeft daarover nog niets naar buiten gebracht.
Lmrabet woont al jaren in Barcelona, waar hij vanuit ballingschap kritisch bleef schrijven over de Marokkaanse monarchie en over corruptie. Volgens de Spaanse journalist Ignacio Cembrero werd hij na zijn arrestatie overgebracht naar Casablanca voor verhoor en zou hij vandaag worden voorgeleid.
De aanhouding raakt een van de weinige nog actieve onafhankelijke stemmen in de Marokkaanse journalistiek. Twintig jaar geleden werd Lmrabet al veroordeeld voor belediging van de koning en aantasting van de territoriale integriteit van het land, voordat hij vrijkwam na een koninklijk pardon. Tussen 2005 en 2015 mocht hij zijn vak niet uitoefenen, nadat hij vluchtelingen in de Sahrawi-kampen bij Tindouf zo had genoemd, een woordkeuze die in Rabat politiek gevoelig ligt vanwege de omstreden status van de Westelijke Sahara.
Internationale zorgen
Mensenrechtenorganisaties reageren bezorgd. Reporters Without Borders volgt de zaak, en de Marokkaanse mensenrechtenvereniging AMDH noemt de arrestatie onderdeel van een breder patroon waarin onderzoeksjournalisten onder druk komen te staan. Volgens de organisatie zouden dit soort zaken via de perswet moeten lopen in plaats van via het strafrecht. AMDH roept de autoriteiten op opheldering te geven en Lmrabet vrij te laten.
De zaak staat niet los van eerdere vervolging van andere criticasters. In februari werd activiste Zineb Kharroubi, verbonden aan de protestbeweging GenZ 212, bij aankomst in Marrakech gearresteerd wegens een oproep tot demonstreren op sociale media. Zij kreeg later een voorwaardelijke gevangenisstraf en een boete.
Voor Marokkanen in de diaspora voedt de arrestatie de angst dat kritiek vanuit het buitenland gevolgen kan hebben zodra zij terugkeren naar hun land. Marokko onderhoudt nauwe economische en diplomatieke banden met de Europese Unie en met Spanje, wat aan de zaak ook buiten de eigen grenzen politiek gewicht geeft.